گردون سرابى نمايد ، با شعاع خورشيد ضمير انورش ، آفتاب جهان تاب از شرم اظهار نور در نقاب زر تار مستور گرديده رخ نمىنمايد ، و ماه چهارده شبه ضياى خويش را تكلّف دانسته ، پردهء يك شبهء كلف از چهره نمىگشايد ، اعنى السلطان الافخم ، و الخاقان الاكرم ، مالك بلاد الترك و الديلم ، مطوق رقاب العرب و العجم ، فرع الشجرة الطيّبة النبويّة ، غصن الدوحة العلية العلوية ، معدن الجود و الامتنان ، منبع الفضل و الاحسان ، السلطان ابن السلطان ابن السلطان و الخاقان ابن الخاقان ابن الخاقان ، السلطان سليمان الموسوى المصطفوى بهادرخان ، خلّد اللَّه ملكه و ضلال جلاله على مفارق اهل الايمان . لهذا ناصيهء اين نو رسيدهء گلشن قدس را به اسم اقدس مطلع خورشيد سعادت منوّر گردانيده ، و اين تحفهء فرومايه را به درگاه جهان پناه مرفوع داشته به اوج عزّت و كرامت رسانيد ، چون مشتمل بر عزّ اخبار آباى اطهار آن سلالهء اخيار ، و محتوى بر احوال شريفهء اجداد امجاد آن زبدهء نتايج ليل و نهار است ، اميد وصول به منتهاى درجهء عزّ و قبول دارد ، و عجز و قصور خود را مانع حصول اين مأمول نمىداند . چون اشك ريختن در مصائب پيشوايان دين ، موجب جلاى ديده‌هاى ظاهر و باطن مؤمنين مىگردد ، آن را به « جلاء العيون » مسمّى گردانيد ، بر مقدّمه و چهارده باب به عدد مقرّبان رب الأرباب مرتّب ساخت ، و على اللَّه توكّلت في جميع اموري ، و هو حسبي و نعم الوكيل .